สำหรับคนทำงาน office time และ flexible time ตั้งแต่ตื่นนอน จนถึง หลับ
บางคนก็ใช้ชีวิตสนุกสุดเหวี่ยง
บางคนกลับเผชิญเรื่องราวที่ต้องให้แก้ไขไม่หยุด
บางคนชีวิตกลับราบเรียบไม่มีอะไรตื่นตาตื่นใจ
แต่เราก็เลือกที่จะเป็นมันได้ใช่มั้ย?..... เลือกได้ หรือไม่เลือก???
แล้วชีวิตแบบไหนหล่ะที่เราพอใจ !!!?? นั่นสิ
ผมเองทำงานเป็นพนักงาน Office time มาตั้งแต่ปี 2540 จนปัจจุบัน 2554
เมื่อปลายปี 2554 ได้ดำริไว้ว่า ชีวิตการทำงานเราก็นานพอประมาณ น่าจะเปลี่ยนแปลงชีวิตของตัวเราได้แล้ว ก็จะต้องให้แตกต่างจากเมื่อ 14 ปี ที่ผ่านมา
สำหรับคนที่ไม่มีอะไรเลยที่จะเริ่มต้น คงต้องเหนื่อยกันหน่อย
ส่วนคนที่เคยมีพื้นฐานเล็กๆ น้อยๆ บ้าง ก็ค่อยๆ ปรับกันไปให้ทันยุคสมัย
เสี้ยวเวลาหนึ่งของการทำงาน ผมเคยคิดว่า ถ้าวันนึงผมป่วย หมดแรงหมดพลัง ไร้เรี่ยวแรง จะพาร่างตัวออกออกไปทำงานได้ และเป็นอย่างนี้บ่อยๆ ครั้งเข้า ผมจะทำอย่างไร
- คำตอบก็คงจะเป็นที่ทราบกันดี .... คงไม่แคล้วจะถูกบริษัทเชิญให้ไปทำงานที่อื่นซะ
แต่มีซักกี่คน ที่มีวาสนานั้น ...... ?
สำหรับคนไร้วาสนา .. (แรงมั้ย) ไม่หรอก คนส่วนใหญ่บ้านอยู่ใกล้ที่ทำงานกันทั้งนั้น เราต้องตื่นนอนแต่เช้า แต่งตัว ออกเดินทาง ฝ่าการจราจรติดขัดออกไปทำงาน สาย...ไม่สาย....ลุ้นๆ กันทุกวัน
บนถนน โอ้ว...มายก๊อด กรรมของคนขับรถ รถติด น้ำมันแพง ค่าแรงขั้นต่ำก็ขึ้น เอ๊ะ..เกี่ยวมั้ย อ่ะ ไม่เกี่ยวก็ได้
- ขอพูดเรื่องการเดินทางของตัวเองดีกว่า....
บ้านผมอยู่บางใหญ่ ไปทำงานที่อโศก ผมตื่นตีห้าทุกวัน ออกจากบ้านไม่เกิน 6 โมง นำรถไปจอดที่ BTS หมอชิต แล้วนั่ง BTS เข้าไป ทำไมน่ะเหร๋อ ... อโศกไม่มีที่จอดรถน่ะสิ จะเช่าที่จอดรึ...ก็แพง ไหนจะค่าน้ำมัน ยังต้องจ่ายค่าจอดรถอีก ... ไม่เวิร์คมั้ง
กลับมาที่เวลาเดินทางกันดีกว่า ...
- สำหรับตอนเช้า ยิ่งช่วงนักเรียนเปิดเทอมยิ่งแล้ว ออกสายเกิน 6 โมง คือไปทำงานสายแน่นอน
- หมายความว่าจะต้องตื่นตี 5 และเป็นเหตุต้องทำให้ผม ไม่ควรนอนเกินเที่ยงคืน....
- ครับ...เที่ยงคืน ดึกไปเหร๋อ ผมก็ว่าดึกนะ แต่เผอิญผมกลับถึงบ้าน 3-4 ทุ่ม แทบทุกวัน
- ชว่าายย...ไม่ผิดหรอก เลิกงาน 5 โมง แต่กว่าจะออกจากที่ทำงาน ก็มักจะไม่ต่ำกว่า 6 โมง
- บางช่วงผมออกจากออฟฟิศ 2 ทุ่ม ไม่ได้นั่งเล่นนะ ...งานไม่เสร็จ?...ก็มีส่วน เอาน่ะ จะเพราะเหตุอะไรก็ช่าง (ชีวิตตอนทำงานมันเป็นอย่างนี้ นี่เอง)
ฉะนั้น จากการที่ผมต้องตื่นแต่เช้า และกลับบ้านดึก มันจึงทำให้ผมเกิดความคิดสละยานแม่
ใช่แล้ว.. กดสวิทช์ ดีดเก้าอี้ตัวเองออกมาจากวัฎจักรชีวิตแบบเดิมๆ ที่ผมรู้สึกเหนื่อยกับมัน
ทำไมละครับ??
คำตอบก็คือ อยากมีชีวิตที่ดีกว่านี้....... (คำตอบสุดท้าย)
แล้วจะทำอย่างไร...?? นั่นน่ะสิ
จิรณัฏฐ์ จันทรอภินันท์
คำตอบก็คือ อยากมีชีวิตที่ดีกว่านี้....... (คำตอบสุดท้าย)
แล้วจะทำอย่างไร...?? นั่นน่ะสิ
Next Action โค้งสุดท้าย
ปี 2555 ผมตัดสินใจเริ่มทำธุรกิจของตัวเอง เปิดร้านขายของที่ใครๆ เค้าก็ทำกันได้ แต่ของผมเป็น ออนไลน์ ONLINE ที่เรียกว่าไม่รู้จักเลย ไม่เคยทำเลย .....และ...นั่นน่ะแหล่ะ สิ่งที่ผมกำลังจะทำมัน ให้กำลังใจกับผมหน่อยนะ ^^'จิรณัฏฐ์ จันทรอภินันท์
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น
"
แสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
"